Podziękowanie i foto-relacja.

Czcigodny Ojcowie o. Dariuszu i o. Mariuszu!

Cała wspólnota parafialna Parafii pod wezwaniem Świętej Katarzyny Aleksandryjskiej w Strachocinie, na czele ze mną jako jej Proboszczem, Radą Parafialną i wszystkimi grupami duszpasterskimi w parafii, dziękuje Wam z całego serca za przeprowadzone MISJE ŚWIĘTE, które bardzo odnowiły naszą więź z Panem Bogiem w parafii, którą stanowimy.

Przyjechaliście z bliska do nas, znaleźliście dla nas czas, mimo rozlicznych swoich obowiązków, nie zważając na trudy, aby przywieźć nam słowa miłości, otuchy, wiary i nadziei. W czasie tych ośmiu bardzo pracowitych dla Was dni, ożywiliście naszą wspólnotę głoszonymi do nas naukami, nasyconymi przesłaniem ewangelicznym, w których uświadamialiście nam czym jest miłość i prawda, grzech i łaska, przebaczenie i pojednanie na drodze, która ma prowadzić bliżej Boga.

Kierowaliście do nas budujące słowa o odradzającej się w trudach i poświęceniu naszej wierze. Mówiliście o roli Chrystusa, krzyża, cierpienia, na wieczornych Apelach o przykładzie życia Matki Bożej Kodeńskiej – szkaplerz nowa grupa w parafii, wzywając do pokuty, modlitwy, do okazywania miłosierdzia bliźnim i samemu sobie, jako drogi do budowania miłości i pokoju w dzisiejszym świecie, w naszej parafii i w naszych rodzinach.

Wielebni Ojcowie Misjonarze, urzekła nas Wasza wiara, optymizm i zaangażowanie w sprawy Kościoła Bożego.

Dziękując za trud przeprowadzenia u nas Parafialnych Misji Świętych, życzymy Wam Ojcowie obfitego dalszego błogosławieństwa Bożego i zdrowia, potrzebnego do spełnianej przez Was posługi kapłańskiej i zakonnej, oraz tego, by Kościół, w którym służycie Chrystusowi Ukrzyżowanemu i Zmartwychwstałemu, w ludziach potrzebujących, ubogich i chorych ciągle wzrastał w łasce i zasługach u Boga. Szczęść Boże!

Ósmy dzień misji parafialnych to uroczysty moment zakończenia, którego centralnymi punktami są poświęcenie odnowionego Krzyża Misyjnego oraz możliwość uzyskania odpustu zupełnego. Wydarzenie to gromadzi całą wspólnotę wiernych na dziękczynieniu za owoce duchowe tego czasu. Wierni uczestniczący w zakończeniu misji i nabożeństwie ku czci Krzyża Misyjnego  uzyskali odpust zupełny (darowanie przed Bogiem kar doczesnych za grzechy zgładzone już co do winy).

Szósty dzień tradycyjnych, ośmiodniowych misji parafialnych to zazwyczaj kulminacyjny moment duchowego oczyszczenia i otwarcia się na miłość Bożą. Dzień ten łączy sakrament pokuty i pojednania z troską o chorych - Msza święta z sakramentem chorych oraz adoracja, nauka ogólna o Eucharystii i Kapłaństwie, a także nabożeństwo Drogi Krzyżowej.

Czwarty dzień Misji Świętych w Kościele katolickim skupia się na tajemnicy łaski Bożej oraz roli Kościoła jako wspólnoty zbawienia. Jest to czas refleksji nad tym, jak człowiek przyjmuje dar od Boga i jak żyje w sakramentalnej więzi z Chrystusem

Drugi dzień Misji świętych poświęcony był Dekalogowi. DEKALOG to fundament 10 Słów. Dziś w duchu jedności Dekalog nas jednoczy. Dekalog daje życie, daje wolność. Przykazania pozwalają być wolnym. Bóg daje Dekalog na Górze Synaj po wyjściu Izraelitów z niewoli. Otrzymują 10 Słów jako wolny naród. Przykazania nie są kodeksem prawnym, ale mówią nam o moralności. Nie mówią o karze za nieprzestrzeganie tego czy innego przykazania. Mówią nam o naszej winie, mogą rodzić w nas poczucie wstydu, a to, co odróżnia ludzi od zwierząt to poczucie wstydu. Dekalog uczy nas moralności. Dekalog skierowany jest do wszystkich, ale bardzo indywidualnie. Ty… nie zabijaj… Ty… nie cudzołóż, Ty… nie mów fałszywych świadectw. Dekalog na pierwszym miejscu dotyczy mnie. Bóg zwraca się do MNIE.

Dekalog jest skonstruowany jak budowla. Dzisiejszy człowiek chciałby wybiórczo traktować Dekalog, np. przestrzegam IV przykazania – modlę się za moich zmarłych rodziców, ale jednocześnie plotkuję i mówię źle o innych. To jest wybiórcze traktowanie Dekalogu. Nie jest łatwo zachowywać Dekalog, ale dzięki niemu tworzymy jedność, chcemy głosić go w naszych sercach. Niech Dekalog będzie drogowskazem dla nas na piękną naszą codzienność.